چوپیــــا
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
اینجانب سحری خورده و سر حال نشستم به تماشای نماز خواندن مامانم که زودتر بیدارشدن و برام خوردنی آماده کردن که سختم نشه این روزه ی هوسی!
دیشب میگفتن لاقل سه روز آخر شعبانو* میگرفتی وصل شه به ماه مبارک ثوابم داشت
گفتمش اتفاقاااا ما ازوناش نیستیم که روزه رو برای ثوابش بگیریم. جاست تهذیب نفس!
و لوچان** لوچان بود که به سمتم روان شد بعد از این نطخخ!
اصلا فقط و فقط برای داشتن همین یدونه آدم میشه تا ابد به سجده شاکر خدا بود... دیگه بماند باقی چیزهایی که بهم داده...
اگر بگم کرامتی که منتظرش بودم پس از امروز نصیبم بشه رو همین چند دقیقه پیش تو تلاوت پیش از اذان دشت کردم، بیراه نگفتم! این آیه از سوره ی یونس*** خوب به داد غم بی معنای دلم رسید... هرچند که خودمو از دوستان خدا نمیدونم ابدا!
*میگن! سه روز اول و وسط و آخر هر ماه روزهای پربرکتی هستن برای عبادت و به خصوص روزه گرفتن.
**لوچان: واژه ای جذاب و گیلکی! به معنای چشم غره
***روزه بودن دلیل بر خواننده آزاری نکردن نیست:| خودتون کنجکاوید بدونید آیه چیبوده برید گوگلش کنید:دی
برچسب:
نویسنده: مهتاب باقریان