تن های تنها

"تنهایی" سبکی از زندگیه که خودت انتخابش میکنی و باهاش خو میگیری

بستگی به میزان درونگیراییت داره که تا چه حد بتونی تو این سبک زندگی موفق باشی

اتفاقا "تنهایی" ربطی به تاهل و تجرد و اینجور چیزهاهم نداره. این لعنتی! یک انتخاب درونیه که طی گذر زمان. و بی توجه به شرایط اتفاق میوفته.

من شک ندارم همه بزرگان تاریخ عمیقا تجربش کردن

پادشاهان در بستر معشوقهاشون

فیلسوفان بین شاگردانشون

شاعران و هنرمندان غرق طرفدارهاشون

و یک دختر چوپان در دورترین نقطه عالم بین گوسفنداش

همگی به مفهوم مشترکی از تنهایی رسیدن و کنارش رشد میکنن. حتی حاضرم قسم بخورم عمیقا میل به تغییر این سبک زندگی هم درشون وجود داره

چون چنین افرادی به حدی از بلوغ دست پیدامیکنن که اشتراک رو هم در سطح بالایی از کمال به شکوفایی برسونن

ولی اونها تقریبا مطمئن هستن که جفت مورد نظر هرگز خلق نشده و یا در خوش بینانه ترین حالت الهه ی خودشون را با آفریدگارشون تطبیق میدن و روی تنهایی جدیدشون اسم جدیدی میذارن! عرفان پیشگی!!!

به هر حال دنیا همواره به همین وضع بوده...

مگر معجزه ای کارگر بیوفتد

آدمهای مبتلا به تنهایی اتفاقا راحت همدیگرو شناسایی میکنن در هر جمعی !ولی میلی به برقراری ارتباط بینشون نیست.

(0 لایک)