بدن اینجور است که فشار را تا یک جایی تحمل میکند
بعد واکنش خوددرمانی! بروز میدهد
مثل بالاآوردن امشبم یا برخی بیماریهای خودایمنی
بالاآوردن یک لحظه حماسیست برای بدن!!
مثل لحظه ی زایمان
قبلش حال بس ناجوری داری و دلت مرگ را به زندگی ترجیح میدهد ولی در حین وقوع و پس از رهایی خودت میفهمی که داری به یکباره خوب میشوی
کاش روح هم ازین واکنشها داشت... وقتی از یکجایی به بعد تحملش طاق گردید، اوق بزند محتویاتش را
همه چیزهاییکه سنگین و پریشانش کرده اند ...
بعد اینجور مثل من که انگار نه انگار از حالت تهوع رو به قبله بودم، به دسته مبل تکیه بدهد و از سبکی بعد از بالاآوردنش بنویسد!
با دستوپایی گرم. و بدنی که نمی لرزد و دلی که نمی شورد...
+درکل گلاب به روتون! و شرمنده از حجم صراحتم!
+البته به زور کشوندنم کلینیک و سرم و آمپول تقویتی به خوردم دادند
یه کیسه قرص هم چسباندند تنگ زیربغلم و گفتن ایشالا سازگار باشه!!!
+مشخصا زایمان رو تجربه نکردم:| ولی دیدیم دست مردم!!!
+چشممون نزنن!!! اینم دومین شب عیدمون!
+ولی بدن دردم همچنان به قوت خودش باقیه!!!
(0 لایک)
برچسب:
نویسنده: مهتاب باقریان