ماما

قدیم ترها!

بنظرم تصویر یک زن باردار یا یک مادر درحال شیردادن به فرزندش ضعیفترین و قابل ترحم ترین حالت برای یک زن بود!

فکرمیکردم اگر قصدم بارداری بشه روزی، برم یه شهر دیگه تا هیچ دوست و آشنا و همکاری منو با اون شکل و وضعیت نبینه!!!

یا شیردادن به بچم تو یه اتاق دربسته و به دور از چشم پدرش باشه حتی.

در این حد!!!

ولی حالا ذوق میکنم از دیدن خانمهای باردار. بنظرم دنیا دنیا زیبایی و پاکی و آرامش و امیدو میشه با دیدن یک خانم باردار حس کرد.

زنهای باردار عیییین بچه ها پاک و دوستداشتتی هستن. عین بچه ها که زشت و زیبا و سفید و سیاه ندارن میشه دوستشون داشت و عییین بچه ها باید مراقبشون بود.

گرچه یک زن رو از لحظه نوزادی تا زمانی که پوستش چروکیده بشه میشه عاشقانه پرستید!ولی این زن وقتی درون بدنش زندگی دیگه ای رو جامیده و پرتره ای از آفرینش میشه خواستنی تر از هر وضعیتیه...

در مورد شیر دادن هم که اصلا معتقدم اگر تو بغل بابای بچه نباشه آدم، شیردادن جایز هم نیست! چه برسه به مستحب:)) یعنی بابای بچه باید بدونه اگر نباشه! بچشش گرسنه خواهد موند!!! :دی در همین حد سفت و سخخخت

+گرچه باهمه اینها هنوزم دوست ندارم خودم بچه دار بشم:)

+درکل! میخواستم بگم چقدر آدم میتونه دیدش تغییر کنه...

(0 لایک)