میخوابیو بیدار میشی... دیگه دنیا اون دنیا نیست... نه حقیقت نه رویاها... اون حقیقت اون رویا نیست...

آدم وقتی بهتر میشه هم باید بیاد فوری بگه دیگه:)

دیشب با چنان خستگی ای خوابم برد که پست در حال نوشتنم نیمه کاره تو دستم رها شد

داشتم مینوشتم بعد از یکماه امشب دارم با حالی غیر از بدبودن و تشویش و غم میخوابم. حتی خوبم!

هییییچ اتفاقی نیوفتاده در راستای تغییر اون شرایط، حتی نگاه و زاویه دیدمم بهش عوض نشده. ابدا ذره ای باهاش کنار هم نیومدم و خیال رهاکردنشم ندارم.

فقط یه پیشگویی!!! گفتن اون چیزی که من دلم میخواست بشنوم.

در عین ناباوری.. چون منتظر بودم در مورد این قضیه بگه حل شدنی نیست و دیگه برو زندگی جدیدی بکن.

البته گفت برو زندگی جدیدی بکن و رها کن این داستانو.. ولی اینم گفت شرایط اینجوری نمیمونه...

نه فالگیره نه جادوگر! یه دوست خیلی قدیمیه که کمی عجیبه حرفاش.. و نمیدونم چطور انقدر به حرفاش اعتماد دارم. وقتی اینو گفت، انگار یه لحظه واقعا دارن آیندرو نشونم میدن...دلم سبک شد.

میدونستم با راه های منطقی خوب نمیشم!! ولی نمیدونستم یه توهم شاید بتونه حالمو بهتر کنه!!!

دلم نمیاد بگم توهم. . دوسدارم واقعی بشه...

نمیدونمم این حالم تا چقدر دووم میاره. اگر به وعده حقیقی شدن این پیشگویی باشه که میدونم حسابی دووم میاره و روز به روز بهتر میشم..

امروز اگر خدا بخواد راهی سفرمیشیم. به یه استان نزدیک و خنک!

تا دیروز حوصلشو نداشتم... همش بهانه میاوردم. دلم نمیخواست تو ماشین انقدر جلوی گریمو نگه دارم که سردرد بگیرم! ولی امروز دوسدارم بریم:)

.

کاش یه روزی از ته دلم آهنگی که تو عنوانه رو اینجا بذارم...

کاش...

باهم گوشش بدیم و کیف کنیم..