من ماندمو چشمان تو

شاید بی رحمی! یا مداخله در کار خدا باشه

ولی چه خوش بود برام خبر فوت همسر جناب دکتر یداللهی مرحوم...

فقط لحظه ای فکرکردم و خودم رو گذاشتم جای زنی که بیدارشده و خبر رفتن کسیو میشنوه که فقط مدتی از هم پیمان شدنشون گذشته...غم اون لحظه ی من کافی بود برای داشتن حس خوبم پس از شنیدن این خبر بد!

روزی که برای اولین بار

تو را خواهم بوسید

یادت باشد

کارِ ناتمامی نداشته باشی

یادت باشد

حرفهای آخرت را 

به خودت 

و همه

گفته باشی

فکرِ برگشتن 

به روزهای قبل از بوسیدنم را 

از سَرَت بیرون کن

تو 

در جاده ای بی بازگشت قدم می گذاری

که شباهتی به خیابان های شهر ندارد

با تردید

بی تردید

کم می آوری

                                                                     از آن مرحوم :(