وقتی همه خواب بودند

تازگیها به گروهی تلگرامی! دعوت شدم که چندتایی از وبلاگ نویسها عضوشونن

بلاگرهایی که فقط من خواننده وبلاگ یکیشون بودم و عملا هیچکدوم رو نمیشناختم

اول که پیشنهادشو بهم دادن فکرکردم بهتره قبول نکنم و دوست ندارم هویت مجازیم راه های ارتباطی واقعی براش بازبشه

اما بعدش فکرکردم ایرادی هم نداره! بسه این عاقبت اندیشی ها. و عضوشدم:)

یکی دوروز اول خیلی سخت گذشت:)) فکرکن کسیو نشناشی حتی وبلاگاشونم نخوندی ندونی چندسالشونه چکارن و غیره

ولی کم کم متوجه شدم با یک سری آدم بقول متجددین! هایپر طرف هستم